Bitwa o Anglię – oryginalne dokumenty

Bitwa o Anglię lub bitwa o Wielką Brytanię (ang. Battle of Britain, niem. Luftschlacht um England) – kampania powietrzna głównie nad południową i centralną Anglią, toczona między niemieckim lotnictwem Luftwaffe a brytyjskim RAF-em w czasie drugiej wojny światowej, w okresie od 10 lipca do 31 października 1940 roku. Była to pierwsza kampania toczona wyłącznie za pomocą lotnictwa

W bitwie o Anglię najpierw w składzie, a potem u boku RAF, walczyły 4 polskie dywizjony: 2 bombowe (300 i 301), 2 myśliwskie (302 i 303) oraz 81 polskich pilotów w dywizjonach brytyjskich, w sumie 145 polskich pilotów (poległo 28 nie licząc Josefa Františka), co stanowiło 5% ogółu pilotów RAF biorących udział w bitwie. Polacy zestrzelili około 170 samolotów niemieckich, uszkodzili 36, co stanowiło około 12% strat Luftwaffe. Dywizjon 303 był najlepszą jednostką lotniczą, biorącą udział w bitwie o Anglię – zgłosił zestrzelenie 126 maszyn Luftwaffe.

DOWÓDCY PO STRONIE III RZESZY

III Rzesza Hermann Göring
III Rzesza Albert Kesselring
III Rzesza Hugo Sperrle
III Rzesza Hans-Jürgen Stumpff
Zjednoczone Królestwo Włoch Rino Corso Fougier

DOWÓDCY PO STRONIE WIELKIEJ BRYTANII

Wielka Brytania Hugh Dowding
Wielka Brytania Quintin Brand
Wielka Brytania Keith Park
Wielka Brytania Trafford Leigh-Mallory
Wielka Brytania Richard Saul

POLSKIE ASY LOTNICTWA

Stanisław Skalski
Mieczysław Popek
Witold Urbanowicz
Zdzisław Krasnodębski
Zdzisław Henneberg
Jan Zumbach
Witold Łokuciewski
Eugeniusz Horbaczewski
Mirosław Ferić
Wacław Król
Ludwik Paszkiewicz
Eugeniusz Roland
Josef František (pilot czeski i polski)

Komentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany.